Hoogtestage Veteranen: Hoeveel geluk kan je hebben!!

Donderdag 10 Januari, eerst nog deze ochtend werken. Om 12.30 stappen we met 4 man op de mountainbike om een rondje over de Sallandse Heuvelrug te doen. Ontspannen richting Oostenrijk is de gedachten. Wij komen weer in Holten uit om daar een lekker bakkie Snert te nuttigen bij de ijssalon naast het station

15.45 terug bij huis, snel ff onder de pomp en nog ff naar de plus om nog wat voorraad in te slaan. Een paar Grolsch kanonnen met 10% en een Jagerbitter met nog iets meer %, want het wordt een lange reis. Maar je wilt ook niet te veel bier naar binnen werken onderweg! Want dan moet je veel naar de wc en dat wil je zeker niet in de bus. Want zodra je de broek op wil trekken stoot je de kop aan de deur. Dan nog snel alle ski spullen pakken. Want daar is zolang mogelijk mee gewacht. De nieuws- en weerberichten waren zeer slecht over Oostenrijk; gingen we überhaupt wel eens weg. Onze Harry van de Sunweb heeft een belletje gepleegd en we gingen gewoon die kant op. 17.30 verzamelen bij Dert13n, bakkie koffie. Holtkoele bracht het 11tal (Het is al moeilijk om een 7tal op de mat te krijgen en nu ineens 11 man)  naar de opstapplaats in Zwolle. De Sunweb bus was er al en we konden gelijk instappen. Op naar Eindhoven. Daar komen de bussen uit alle windstreken bij elkaar. Wij moesten daar overstappen in de bus die ons naar Finkenberg bracht in het Zillertal 3000. Vanuit Eindhoven vertrekken we via Venlo naar Oostenrijk. Als alles liep volgens de planning zouden we 8.30 in Finkenberg aankomen. Voor de nachtstop werd er een film opgezet, ja zo’n film die iedereen al een keer of wat heeft gezien. Maar je zit er toch, dus kijk je hem nog een keer. Ik was niet de enige die ff een bezoekje bij de Plus had gebracht. Om de haverklap kwam er wat te snaaien voorbij. Worst, drop, mini mars, gehaktballetjes enz enz. We konden het ontbijt gerust  overslaan de volgende ochtend. We liepen voor op de planning, om 8.29 stop de bus iets verder dan Hotel Kristal. Niet omdat hij verkeerd reed,  je kon voor het hotel met een bus niet parkeren, dat moest hij verder de berg op. Maar het was een beetje glad en de banden begonnen te krabben.  Uitstappen. 50 mtr lopen naar het hotel ipv 500, Gelukkie!  De spullen naar het depot en omkleden. Aantal van ons moest nog ff ski’s en schoenen huren. Iets over negen was iedereen er klaar voor. Op naar de lift. Dat viel niet mee, met de skischoenen aan 200 mtr bergop lopen! Eenmaal in de lift brak niet alleen het zweet uit, maar de zon brak ook door. Deze zou ons ook de hele dag vergezellen, Gelukkie! Finkenberg ligt op 600 mtr boven de zeespiegel en met de eerst 2  liften gingen we gelijk 1200 mtr hoger. De Hoogtestage is begonnen. Met een laag verse sneeuw de eerste afdaling. Nu ging dat nog redelijk soepel. De mensen de vaker skiën weten dat als er verse sneeuw is gevallen, dat er gedurende de dag bultjes ontstaan op de pistes en dan moet je meer werken om beneden te komen. Maar de zon straalt, wie doet ons wat. Via de rode route 55 komen we bij de lift Knorren uit. 2 jaar geleden zijn we ook in skigebied Zillertal 3000 geweest. En we wisten waar deze lift ons naar toe zou brengen, De Harakiri! Een afdaling met een stuk van 78% erin!  We overleggen, gaan we hem nu gelijk al doen met de kans dat je een gratis helikoptervlucht krijgt met een mooi uitzicht erbij en het weekend in het sneeuw valt, of later in het weekend zodat je eerst lekker kan skiën en dan pas die helikoptervlucht! We besluiten om hem gelijk te doen, de beentjes waren tenslotte nu nog fris. Een 7tal nam de Harakiri en 4 zouden via de 32-33 onder aan de Harakiri afdaling komen. Maar dat waren allemaal ruim, maar dan ook ruim 50+’ers en dan is een lees bril wel handig. Ze namen de 25-26 en dan kom je helemaal aan de Andere kant van de Berg uit, de knooierts. Ondertussen kwamen de 7 heelhuids onderaan de Harakiri. De ene wel iets soepeler dan de andere, maar die gratis helikoptervlucht konden we voorlopig op onze buik schrijven. Al stonden we nu wel aan de verkeerde kant van de Berg,  ja of die anderen natuurlijk! Mobiel overleg vindt plaats: als jullie die lift nemen en wij die, nemen jullie die afdaling en wij die, komen we daar bij elkaar. En even later zaten we samen aan de koffie, Gelukkie! We besloten om later in twee groepen verder te gaan. En dan om half 4 bij de lift uit te komen die ons weer naar Finkenberg zou brengen. Helemaal naar het dorp skiën kon niet. Er staat bij die lift wel een bierstubbe om de dag af te sluiten met een lekker kolt biertje, Gelukkie! ‘s Morgens moesten we naar boven martelen om bij lift te komen. Maar tussen de lift en het Hotel ligt een weide met een pak sneeuw, dus de latten eronder en mooi naar het hotel laten lopen. Intjekken en dan een heerlijke douche. Eten en dan met z’n allen op 1 kamer nagenieten met bier, jagerbitter, worst ed . Tegen 12 uur trappen gastheren Rudi en Erik iedereen van de kamer. Slapen, want om kwart over 7 gaat de wekker weer voor het ontbijt.

Zaterdag kwart over 7 gaat de wekker af, Elbow- one day like this klinkt er uit de mobiel. De zaterdag staat altijd “DE” tocht door het ski gebied op het programma. Gidsen Tom en Rudi hebben een route uitgestippeld. Maar eerst een stevig ontbijt. De ski omstandigheden zijn gelijk aan gisteren, verse sneeuw, al is de zon nog verstoppertje aan het spelen. Om 9 uur gaan we met de lift naar boven en pakken, net als de dag ervoor, de rode route 55 om dit keer bij de Tux lift uit te komen. Deze brengt je weer in een ander deel van het gebied. De Tux lift is een soort legbatterij voor skiërs! Met 150 man op één gepropt in 1 bak, en het is aan de stemmen te ruiken wat men de vorige avond heeft gegeten en gedronken. Gelukkig duurt het maar even dat we boven zijn en komen op een piste die wel heel erg mooi loopt. Er is een blauwe en rode kant op deze piste, voor ieder wat wils!  Je kan hem mooi rustig nemen, mooie bochten maken. Maar je kan bovenaan de latten ook verticaal zetten en er iets meer dan een minuut  over doen om weer de lift te pakken en nog een keer en nog een keer, gas op de lolly! Ondertussen is de zon weer flink gaan stralen. En ook vandaag blijft ie dat doen, Gelukkie! De route planner kon nu wel in de prullenbak, maar niemand die dat erg vond. We besluiten verder te skiën, via een hele mooie bergweg dalen we af naar het dal. De magen beginnen te knorren en we gaan op zoek naar een berghut restaurantje. Het is druk en geen plek, maar na een aantal liften en afdalingen zitten we even later toch aan de schnitzel! Door het zoeken is het al wel laat geworden, we moeten aanstalten maken om weer richting Finkenberg te gaan. Komen we weer die mooi lopende piste tegen en je hóórt: Aah nog 1keer! En dat doen we. Naar boven en naar beneden en weer naar boven. Nu nog 1 afdaling zodat we bij de lift uitkomen die ons weer over de Berg zet om in Finkenberg te komen. MAAR we waren vergeten dat het druk was en verse sneeuw! Dus op die piste lagen heel veel bultjes. Het was werken geblazen. De eerste kwam om iets over 4 aan bij die lift en zag dat deze om kwart over 4 dicht ging. Maar er waren er nog een paar onderweg, en diebhadden grote moeite om beneden te komen! Dat gingen ze niet redden! Hans in zijn beste Duits maar ff vragen of ze iets langer door gingen, maar nee. Tijd is tijd. 1 of 2 wilden/konden ze wel regelen dat ze de Berg over kwamen. De rest moest nu met de lift mee. Uiteindelijk zat, wel iets later, maar wel iedereen in de lift, Gelukkie! Gelijk door naar het Hotel. Direct naar de bar een paar biertjes drinken op weer een mooie dag. Maar daar was het ook druk. De erker was nog vrij. Normaal kunnen daar 5 man zitten, wij houden van knus dus daar passen ook 11 man in! Met een paar biertjes op komen de grootste woorden: we hebben er het maximale eruit gehaald vandaag! Vraag je de barman: haben sie  bitterballen, en je krijgt een dom nusterig  gezicht terug. Dus dan onze eigen worst, chips, gehaktballetjes maar opgehaald. Het was nog lang rumoerig. We begonnen onze twijfels wel te krijgen over al die sneeuw berichten in de  Nederlandse kranten: FAKE NEWS! Was de conclusie. Het was weer een mooie dag geweest. Gelukkie! Douchen, Eten en na borrelen op kamer 107. En opnieuw zijn de gastheren Rudi en Erik, tja de gezelligheid zoek je toch weer op! Of was het toch het bier dat daar nog aanwezig was! 12 uur zijn ze weer van de kamer geschopt. Morgen weer vroeg op.

Zondagmorgen en opnieuw schalt Elbow  uit de mobiel. Gelijk naar buiten kijken, een dik pak verse sneeuw en het sneeuwde nog. En er komt nog meer. Het regengebied dat die ochtend nog boven Nederland ligt, komt onze kant op. Blijkbaar regende het zoveel dat alle Shimano Boys niet eens een rondje over de Sallandse Heuvelrug wilden doen, de MIETTIES!! Maar wij gingen wel weer de Berg op. Onze weerman The Slinky voorspelde dat het nog wel paar uur droog werd, en dat klopte natuurlijk, net als de voorspelling later die dag, helaas!  En dat is raar skiën met zo’n pak sneeuw. Je gaat de piste af en je ziet je ski’s niet eens. Maar wel donders gaaf om in een dik pak zachte sneeuw te skiën. We gingen opnieuw naar de Tux lift om naar onze favoriete piste te gaan. Helaas was de zon nérgens te bekennen. Rond half 1 gingen we eten bij de berghut waar het gisteren nog zo druk was. De storing was inmiddels in Oostenrijk aan gekomen. Het begon nu harder te waaien en te sneeuwen. Het zicht werd alsmaar minder en minder. Om de haverklap kon je iemand van ons uit een sneeuwbult oprapen. (behalve Hans, die ging soepeltjes over en om de bulten heen) In een enkel geval zag je alleen het bovenlijf boven de sneeuw uitsteken. En dan ga je niet helpen, om hem weer los te krijgen, nee je gaat krom van het lachen op de piste liggen. Zou de helikoptervlucht toch nog nodig zijn?  Besloten koers te zetten richting FinÄ·enberg. Een deel van ons via de normale route skiën en een deel die meer liften nam dan pistes naar beneden. Gezellig een paar biertjes in de stubbe. De laatste lift naar beneden. Nog ff de latten onder, om via de weide naar het hotel te glijden. Hennie voorop, Harry de tweede. Tom en Erik hadden al bekokstoofd dat ze Hennie ff lieten sneeuw happen, en zo geschiede . Ploeteren en krom van het lachen martelen door die dikke sneeuw laag. Elkaar zoveel mogelijk sneeuw in de snufferd drukken als maar kan, de tweede puberteit! Omkleden en opfrissen, Eten en om kwart voor acht de bus in. Op naar huis! Planning was 6.15 in Venlo. En dat was ook precies zo. Daar een kleine lading mensen er uit en op naar Eindhoven waar holtkoele op ons staat te wachten. Als je nu de nieuws berichten hoort over de vele sneeuw en het lawine gevaar in Oostenrijk, dan denk je das gevaarlijk. Maar ons gevaarlijkste moment was toch echt in Nederland . Op de A67 van Venlo naar Eindhoven. Dankzij een goed reagerende buschauffeur die flink in de ankers moest omdat er pal voor onze neus 7 auto’s op elkaar klapten. (Gelukkig alleen blikschade)! We stonden pal vooraan in, wat later bleek 17km file! Is dit nu geluk bij een ongeluk? Na 20 min konden we verder. 10 uur waren we bij Dert13n, Alex had een heerlijk ontbijt klaargemaakt waarmee we ons weekend  konden afsluiten. Lekker naar huis, douchen, bankzaken, weer aan het werk of een rondje op de Mbt! Ieder deed zijn eigen ding. Het was een mooi weekend, met Stralende zon, mooie pistes, verse sneeuw, iedereen heel gebleven, gezellig en vooral geen ongeluk! Hoeveel geluk heb je dan?

Nou, heel veel!















 

FaceBook  Twitter

Sponsor

Spelers

Gerard Rensen

Harry Wichink

Ton Wigink

Ad van der Wielen

Hans Petri

Dick Ruiter

Jos Broekman

Paul Reimert

Richard Bessembinder

Stefan Klein Koerkamp

Harold Reimert

Erwin Hoogeslag

Louis Schoorlemmer

Wijnand Wagemans

Rudi Reimert

NIek Nikamp

Bas Kogelman

Ronald Wichink

Marco Tibben

Erik Slinkman

Remco Hutten

John Schoorlemmer

Technische Staf

Tom van Zijl

Johnny Aarnink